,

In memoriam Ton van Gils

Volslagen onverwacht is op maandagochtend 21 december 2015 Ton van Gils overleden.

Door: Bert Jol

Ton was vanaf begin 1997 op het Scala College werkzaam, eerst als voorzitter van de centrale directie en later als voorzitter van het college van bestuur. In 2009 nam hij na een bewogen en succesvolle periode afscheid van het Scala en ging met de FPU.

Ton was van huis uit docent lichamelijke opvoeding. Na een tijdlang voor de Hogeschool Leiden te hebben gewerkt werd hij rector van een middelbare school in Volendam, om vervolgens terug te keren naar de plaats waar hij geboren en getogen was: Alphen aan den Rijn. Hij nam zijn oude contacten weer op, vernieuwde die en werd vanaf het begin een actief lid van de VOA. Hij was een geducht netwerker en benutte zijn contacten in dienst van de school. Naar zijn mening was netwerken vooral nuttig als je dat plaatselijk of regionaal deed, want daar moesten de resultaten worden behaald. En die bleven niet uit.

Ton kwam op het Scala College na een periode met veel onenigheid. Niet alleen tussen diverse directieleden, maar ook tussen groepen van het personeel. Het leerlingenaantal liep terug. Er werd sterk gereorganiseerd. In plaats van een traditionele schoolleiding met één rector en zeven of meer conrectoren kwam er een driehoofdige en door het vroegtijdig overlijden van Ruud al snel een tweehoofdige centrale directie met Ton als eerste man. Hij had de moeilijke taak de neuzen de gelijke kant op te krijgen en van het Scala College een gezonde en bloeiende school te maken.

Ton had parallel aan zijn carrière in het onderwijs jarenlang gewerkt als hockeycoach, het laatst enkele jaren als coach van het Franse nationale elftal. Wij hebben van de kwaliteiten die hij daar ontwikkelde bijzonder geprofiteerd. Ton kon goed luisteren, maar ook een gewogen beslissing nemen en die ten uitvoer brengen. Er kwam Schwung in het Scala. Goede ideeën kregen een kans en werden gefaciliteerd. Zo kwamen er de sportklassen en iets later werd het tweetalig vwo geïntroduceerd. Het Scala groeide en werd een school met een duidelijk eigen profiel in het Alphense.

Niet alleen onderwijsinhoudelijk gebeurde er het één en ander. Door de fusie was het gebouw aan de Jongkindt Coninckstraat overbodig geworden. Natuurlijk was dat gemeentelijk eigendom, maar op aandringen van Ton werd het bij openbare inschrijving verkocht. In het plaatselijke café van Aarlanderveen zagen wij dat het 3,6 miljoen gulden opbracht in plaats van de door de gemeente geraamde 1 miljoen. Het geld werd gestort in de huisvestingspot, waaruit ooit nieuwbouw voor het Scala College zou moeten worden betaald.

Huisvesting bleef voortdurend een aandachtspunt gedurende de periode die Ton aan het Scala verbonden was. De ene noodbouw volgde de andere op, tot de Sacharovlaan tot school werd omgebouwd en het gebouw aan de Kees Mustersstraat werd opgeleverd. Dat gebeurde niet vanzelf. Talloze malen werd de gang naar het gemeentehuis gemaakt. Als het ging om een goede huisvesting voor onze kinderen, bleef Ton onvermurwbaar en hardnekkig, desnoods tot aan de rechter toe. Maar de school groeide door, en de volgende noodbouw werd neergezet. Het aantal leerlingen was inmiddels meer dan verdubbeld, en de bedrijfsvoering was gezond.

Voor sommigen gingen de veranderingen wel eens te snel. Anderen dachten dat de groei een doel op zich was geworden. Toch stond Ton maar één ding voor ogen: onderwijs voor de toekomst bieden, van goede kwaliteit in gebouwen met goede voorzieningen.

Ton had ook oog voor het personeel. In zijn tijd werd het taakbeleid voor het eerst ontwikkeld, natuurlijk was het niet in één keer af, en dat is het nog steeds niet. Hij kwam met de Scala-regeling voor scholing van onbevoegd personeel, probeerde iets aan de werkdruk te doen door het benoemen van onderwijsassistenten. En hij stimuleerde de oprichting van de stichting van oud-personeel van het Scala, de Stoppers.

Het was een voorrecht om met Ton samen te hebben gewerkt. Zonder hem zou het Scala niet geworden zijn wat nu is. Wij zijn hem dankbaar voor alles wat hij voor de school heeft bereikt en betekend.

Wij wensen  Gerda, Joost en Merel, Roderick en Léonie en hun kinderen heel veel sterkte met dit grote verlies. Onze gedachten zijn bij hen.

 

Namens de directie Scala College,

Bert Jol

Bron:www.scalacollege.nl

Reacties

reacties

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.